10. Podejście zrównoważone

10. Podejście zrównoważone

Kwi 01

Podejście zrównoważone to jednak nie tylko kwestie ekologiczne. Zalety rozwiązań opisywanych w niniejszym opracowaniu dalece wykraczają poza obszar oddziaływania środowiskowego. Dzięki zastosowaniu podejścia zrównoważonego jesteśmy w stanie uzyskać efekty ekonomiczne oraz wpłynąć na poprawę stanu zdrowia, a tym samym jakość życia użytkowników tworzonych przez nas wnętrz. Najbardziej znane, klasyczne modele zrównoważonego projektowania odnoszą się do interakcji w ramach pierwszego i drugiego E, ale większość z nich pomija problemy sprawiedliwości i równości. Obecnie jednak można zauważyć wzrost zrozumienia również trzeciego elementu koncepcji 3E.

Pierwsze z podejść zrównoważonego projektowania „od kołyski do kołyski” zakłada stosowanie produktów, których cykl życia przewiduje reintegrację lub biodegradowalność. Zamiast wykorzystywać wyroby cechujące się ograniczonymi możliwościami ponownego wykorzystania („od kołyski do grobu”) projektanci powinni preferować rozwiązania mogące zaistnieć w zamkniętym cyklu ekologicznym. Koncepcja ta została opracowana przez Waltera Stahela oraz Williama McDonougha i Michaela Braungarta. W 1992 roku firma architektoniczna William McDonough Architects opublikowała zestaw założeń do stworzenia Światowej Wystawy EXPO 2000 w Hanowerze, które stały się wzorem wytycznych dla zrównoważonego projektowania. Założenia te zapisały się w historii jako Hannover Prin- ciples – Zasady Hanowerskie. We wprowadzeniu do omówienia kanonu nowych zasad, ich autorzy (odnosząc się do tematu EXPO 2000 „człowieczeństwo, przyroda i technologia”) wyrazili nadzieję, że zaproponowany zestaw będzie stanowił inspirację dla projektowania, które, spełniając potrzeby i aspiracje współczesnego społeczeństwa, nie będzie ograniczało zdolności Ziemi do utrzymania swej wspierającej roli w przyszłości.

Be Sociable, Share!